فیکسچر ایمپلنت چیست و چه کاربردی دارد؟

فیکسچر ایمپلنت چیست؟

فیکسچر ایمپلنت بخش اصلی و حیاتی از سیستم ایمپلنت است که پایه و اساس موفقیت درمان را شکل می‌دهد. این قطعه کوچک فلزی که معمولاً از تیتانیوم ساخته می‌شود، درون استخوان فک قرار می‌گیرد و همانند ریشه دندان طبیعی عمل می‌کند.

در واقع، فیکسچر یک پیچ رزوه‌دار است که با عمل جراحی در استخوان فک قرار داده می‌شود تا به مرور با بافت استخوانی جوش بخورد. این فرآیند که “استئواینتگریشن” نام دارد، باعث تثبیت کامل ایمپلنت می‌شود. پس از جوش خوردن فیکسچر، سایر اجزای ایمپلنت از جمله اباتمنت و تاج دندان روی آن نصب می‌گردند.

فیکسچرها در ابعاد، طول، جنس و طراحی‌های مختلف ساخته می‌شوند تا بتوانند نیاز بیماران مختلف را برآورده کنند. بدون وجود فیکسچر، هیچ ایمپلنتی نمی‌تواند عملکردی طبیعی و پایدار داشته باشد.

اجزای اصلی ایمپلنت دندانی

سیستم ایمپلنت از سه بخش اصلی تشکیل می‌شود که هر کدام نقش خاصی در عملکرد نهایی دارند:

1. فیکسچر (Fixture)

فیکسچر بخش اصلی و پایه ای ایمپلنت دندانی است که در استخوان فک کاشته می شود و مانند ریشه طبیعی دندان عمل می کند. این قطعه معمولاً از تیتانیوم خالص یا آلیاژهای مقاوم ساخته می شود که با بدن سازگاری بالایی دارند. فیکسچر با فرآیند استئواینتگریشن به استخوان فک جوش می خورد و پایه ای محکم برای سایر اجزای ایمپلنت فراهم می کند. طراحی رزوه ها، طول و سطح فیکسچر در موفقیت نهایی درمان تأثیر زیادی دارد.

2. اباتمنت (Abutment)

اباتمنت قطعه ای فلزی یا زیرکونیایی است که رابط بین فیکسچر و تاج دندان محسوب می شود. پس از جوش خوردن کامل فیکسچر با استخوان، اباتمنت روی آن پیچ می شود تا بتوان پروتز یا روکش ایمپلنت را به شکل دقیق در جای خود نصب کرد. اباتمنت ها در انواع زاویه دار و مستقیم ساخته می شوند تا با وضعیت فک و موقعیت دندان هماهنگ باشند. انتخاب درست نوع اباتمنت نقش مهمی در زیبایی و پایداری ایمپلنت دارد.

 3. تاج دندان یا پروتز (Crown)

تاج دندان یا پروتز، آخرین بخش ایمپلنت است که در دهان قابل مشاهده است و ظاهر و عملکرد دندان طبیعی را بازسازی می کند. این بخش ممکن است از مواد مختلفی مانند چینی، سرامیک یا زیرکونیا ساخته شود تا مقاومت و زیبایی را همزمان فراهم آورد. تاج روی اباتمنت نصب می شود و نقش حیاتی در جویدن، تلفظ و زیبایی لبخند دارد. انتخاب نوع تاج به محل دندان، و رنگ تاج ایمپلنت به رنگ دندان های مجاور و ترجیح بیمار بستگی دارد.

کاربردهای اصلی فیکسچر در انواع پروتزهای دندانی

برای درک بهتر اینکه فیکسچر ایمپلنت چیست؟ باید بدانیم این قطعه چگونه به عنوان پایه در انواع پروتزهای دندانی استفاده می شود. در ادامه، مهم ترین کاربردهای فیکسچر و نقش آن در هر سیستم ترمیمی را می خوانید.

۱. جایگزینی دندان تکی (Single Tooth Implant)

در مواردی که تنها یک دندان از دست رفته است، فیکسچر به صورت مجزا در محل آن دندان کاشته می شود. سپس اباتمنت و تاج روی آن قرار می گیرند تا یک دندان کاملاً مستقل و شبیه دندان طبیعی ایجاد شود، بدون آن که نیازی به تراش دندان های مجاور باشد.

۲. پل های ثابت بر پایه ایمپلنت (Implant-Supported Bridge)

وقتی چند دندان پشت سرهم از بین رفته اند، به جای قرار دادن فیکسچر برای تک تک دندان ها، چند فیکسچر در نقاط کلیدی فک قرار می گیرد. روی این فیکسچرها یک پل ثابت سوار می شود که چند دندان را هم زمان جایگزین کرده و ثباتی بسیار بیشتر از بریج های سنتی ایجاد می کند.

۳. پروتز کامل ثابت فکی (All-on-4 / All-on-6)

در بی دندانی کامل فک، از تکنیک هایی مانند All-on-4 یا All-on-6 استفاده می شود. در این روش، چهار تا شش فیکسچر در زوایا و نقاط استراتژیک فک قرار گرفته و یک قوس کامل دندانی روی آن ها نصب می شود تا کل فک با حداقل تعداد ایمپلنت بازسازی شود.

۴. دست دندان متحرک بر پایه ایمپلنت (Implant-Retained Overdenture)

در این کاربرد، فیکسچرها نقش قفل و نگهدارنده را برای دست دندان متحرک ایفا می کنند. پروتز روی این فیکسچرها کلیک شده و محکم می چسبد، اما قابل خارج کردن توسط بیمار است؛ به این ترتیب ثبات و راحتی جویدن بسیار بیشتر از دست دندان معمولی خواهد بود.

۵. پروتزهای هیبریدی (Hybrid Prosthesis)

در پروتزهای هیبریدی، ترکیبی از ساختار فلزی و آکریلیکی بر پایه چند فیکسچر در فک قرار می گیرد. این نوع پروتز، ضخامت کمتر و احساس طبیعی تری نسبت به دست دندان کلاسیک دارد و معمولاً برای بیمارانی استفاده می شود که حجم زیادی از بافت نرم و سخت را از دست داده اند.

۶. بازسازی نواحی زیبایی (Anterior Esthetic Implants)

در ناحیه جلویی فک که زیبایی اهمیت بالایی دارد، فیکسچر به عنوان پایه پروتزهای بسیار ظریف و هماهنگ با خط لبخند عمل می کند. در این ناحیه، طراحی فیکسچر و روکش روی آن باید کاملاً با لثه و دندان های مجاور هماهنگ باشد تا نتیجه ای طبیعی و نامحسوس به دست آید.

انواع فیکسچر ایمپلنت

فیکسچرها از نظر طراحی، جنس و نحوه اتصال، در مدل‌های گوناگونی تولید می‌شوند تا پاسخگوی شرایط مختلف بیماران باشند.

1. فیکسچر تیتانیومی

فیکسچر تیتانیومی رایج ترین نوع در جهان است و به دلیل وزن سبک، استحکام بالا و مقاومت در برابر خوردگی، محبوبیت زیادی دارد. تیتانیوم به طور طبیعی با بدن سازگار است و به ندرت باعث واکنش آلرژیک می شود. سطح این فیکسچر معمولاً زبر و متخلخل طراحی می شود تا فرآیند استئواینتگریشن سریع تر انجام گیرد. دوام بالا و قابلیت استفاده در بیشتر شرایط استخوانی، فیکسچر تیتانیومی را به گزینه ای ایده آل برای درمان های ایمپلنتی، از جمله ایمپلنت فوری، تبدیل کرده است.

2. فیکسچر زیرکونیومی

فیکسچر زیرکونیومی از ماده ای سرامیکی و بدون فلز ساخته می شود که ظاهری سفید و طبیعی دارد. این نوع فیکسچر برای بیماران حساس به فلز و نیز برای نواحی جلوی دهان که زیبایی اهمیت بیشتری دارد، انتخاب مناسبی است. زیرکونیا در برابر خوردگی و تجمع باکتری مقاوم است و در عین حال از استحکام بالایی برخوردار می باشد. اگرچه قیمت آن بالاتر از فیکسچر تیتانیومی است، اما از نظر زیبایی و زیست سازگاری عملکردی عالی دارد.

3. فیکسچر یک تکه و دو تکه

فیکسچرهای یک تکه، طراحی ساده تری دارند و نصب آن ها سریع تر انجام می شود زیرا اباتمنت با بدنه فیکسچر یکی است. این مدل برای مواردی که زاویه قرارگیری مستقیم است، کاربرد دارد. در مقابل، فیکسچرهای دو تکه دارای اباتمنت جداگانه هستند که امکان تنظیم زاویه، جایگذاری دقیق تر و ترمیم آسان تر را فراهم می کنند. نوع دو تکه معمولاً برای کاشت های پیچیده تر و درمان های چندمرحله ای توصیه می شود و در کل انعطاف پذیری بیشتری دارد. انتخاب برند ایمپلنت معتبر برای این نوع فیکسچرها اهمیت بالایی دارد تا کیفیت مواد و دقت طراحی تضمین شود.

4. فیکسچرهای سطح دار و پوشش دار

در این نوع فیکسچرها، سطح بدنه با موادی مانند پلاسمای تیتانیوم یا هیدروکسی آپاتیت پوشش داده می شود تا چسبندگی استخوان به فیکسچر افزایش یابد. این پوشش ها سبب تسریع فرآیند جوش خوردن استخوان و کاهش زمان ترمیم می شوند. سطح زبر فیکسچر، رشد سلول های استخوانی را تحریک کرده و پایداری بیشتری ایجاد می کند. فیکسچرهای سطح دار گزینه ای پیشرفته برای بیمارانی هستند که نیاز به ترمیم سریع تر یا استحکام اولیه بالاتر دارند.

ویژگی های فیکسچر ایمپلنت

ویژگی های یک فیکسچر ایمپلنت چیست؟ یک فیکسچر ایده‌ آل باید هم از نظر زیستی و هم از نظر مکانیکی عملکرد عالی داشته باشد:

• زیست سازگاری بالا: زیست سازگاری به توانایی فیکسچر در تعامل بدون واکنش منفی با بدن اشاره دارد. فیکسچر باید با بافت های استخوانی و لثه سازگار باشد تا التهاب یا رد ایمپلنت ایجاد نشود. تیتانیوم خالص به دلیل خاصیت ضد آلرژیک و خنثی بودن شیمیایی، بهترین ماده برای این ویژگی است.
• طراحی سطح خشن و متخلخل: سطح فیکسچر با زبری کنترل شده طراحی می شود تا سلول های استخوانی راحت تر به آن متصل شوند. این طراحی موجب افزایش سطح تماس با استخوان و تسریع فرآیند استئواینتگریشن می شود. هرچه سطح فعال تر و متخلخل تر باشد، جوش خوردن ایمپلنت با فک سریع تر و پایدارتر اتفاق می افتد.
• مقاومت مکانیکی بالا: فیکسچر باید در برابر فشارهای شدید ناشی از جویدن، سایش و نیروهای جانبی مقاوم باشد. آلیاژهای تیتانیوم به دلیل استحکام بالا و وزن سبک، توان تحمل بارهای سنگین را دارند. این ویژگی مانع از خمیدگی، ترک یا شکست فیکسچر در طولانی مدت می شود.
• طول عمر بالا: دوام طولانی یکی از مهم ترین مزایای فیکسچر باکیفیت است. اگر از مواد استاندارد ساخته شده و به درستی کاشته شود، می تواند بیش از ۱۵ تا ۲۰ سال بدون مشکل عمل کند. رعایت بهداشت دهان و مراجعه منظم به دندان پزشک نقش زیادی در افزایش طول عمر فیکسچر دارد.

مزایا و معایب فیکسچر ایمپلنت

مزایا فیکسچر ایمپلنت

• بازگرداندن عملکرد طبیعی جویدن و گفتار: فیکسچر ایمپلنت با ایجاد پایه ای مستحکم در استخوان فک، عملکرد طبیعی دندان را بازمی گرداند و فرد می تواند همانند دندان های واقعی غذا بجود و صحبت کند.
  افزون بر این، ایمپلنت باعث افزایش اعتماد به نفس در گفتار و لبخند می شود، زیرا هیچ لغزش یا صدایی مانند دندان مصنوعی ندارد و احساس طبیعی تری به بیمار می دهد.
• حفظ تراکم استخوان فک و جلوگیری از تحلیل استخوان: وقتی دندان از دست می رود، استخوان فک به مرور تحلیل می رود، اما کاشت فیکسچر ایمپلنت از این روند جلوگیری می کند.
  فشار ناشی از جویدن به فک منتقل می شود و موجب تحریک رشد سلول های استخوانی می گردد. در نتیجه، تراکم استخوان حفظ شده و فرم صورت نیز پایدار می ماند و از پیری زودرس جلوگیری می شود.
• افزایش زیبایی لبخند: ایمپلنت دندانی با ظاهری طبیعی و هماهنگ با رنگ دندان های مجاور، زیبایی لبخند را به شکل قابل توجهی افزایش می دهد.
  فیکسچر به گونه ای طراحی می شود که تاج روی آن دقیقاً مشابه دندان طبیعی به نظر برسد. این ویژگی، چهره بیمار را جوان تر کرده و لبخندی درخشان و مطمئن ایجاد می کند.
• ماندگاری طولانی و قابل اعتماد: یکی از بزرگ ترین مزایای فیکسچر ایمپلنت، دوام بسیار بالای آن است. در صورت رعایت بهداشت دهان و مراجعه منظم به دندان پزشک، این درمان می تواند بیش از ۲۰ سال ماندگار باشد.
  مقاومت بالا در برابر فشار، زنگ زدگی و پوسیدگی، ایمپلنت را به انتخابی مطمئن و پایدار تبدیل کرده است.
• عدم نیاز به تراش دندان های سالم مجاور: در روش هایی مانند بریج، دندان های کناری باید تراش داده شوند، اما ایمپلنت نیازی به این کار ندارد.
  فیکسچر به صورت مستقل در استخوان فک قرار می گیرد و آسیبی به دندان های سالم نمی رساند. این ویژگی نه تنها دندان های طبیعی را حفظ می کند بلکه سلامت کلی دهان را نیز ارتقا می دهد.

معایب فیکسچر ایمپلنت

• هزینه اولیه بالا: ایمپلنت دندانی نسبت به سایر روش های جایگزینی دندان مانند بریج یا دندان مصنوعی، هزینه اولیه بیشتری دارد.
  با این حال، دوام بالا، ظاهر طبیعی و عملکرد عالی آن باعث می شود در بلندمدت از نظر اقتصادی مقرون به صرفه تر باشد، زیرا نیازی به تعویض مکرر یا تعمیر ندارد و کیفیت زندگی بیمار را به طور چشمگیری افزایش می دهد.
• نیاز به زمان برای جوش خوردن استخوان: فرآیند استئواینتگریشن، یعنی جوش خوردن استخوان فک با فیکسچر ایمپلنت، به طور میانگین بین ۳ تا ۶ ماه زمان می برد.
  در این مدت بیمار باید از فشار زیاد روی ناحیه درمان جلوگیری کرده و مراقبت های غذایی و بهداشتی را رعایت کند. هرچند این مرحله زمان بر است، اما نتیجه نهایی بسیار پایدار و ماندگار خواهد بود.
• نیاز به جراحی و رعایت دقیق بهداشت: کاشت ایمپلنت نیاز به جراحی دارد و رعایت دقیق اصول بهداشتی پس از عمل بسیار مهم است.
  در غیر این صورت ممکن است عفونت یا التهاب ایجاد شود. بیمار باید دهان خود را تمیز نگه دارد و طبق توصیه دندان پزشک از دهان شویه، نخ دندان و مسواک نرم استفاده کند تا از عوارض احتمالی جلوگیری شود.
• احتمال التهاب لثه یا پس زدن: در شرایطی نادر، ممکن است بدن به فیکسچر واکنش نشان دهد یا لثه دچار التهاب شود.
  این اتفاق معمولاً به دلیل عفونت باکتریایی، سیگار کشیدن یا رعایت نکردن بهداشت رخ می دهد. با مراقبت مناسب، مراجعات منظم به دندان پزشک و استفاده از ایمپلنت های استاندارد، احتمال این مشکل تقریباً به صفر می رسد.

فرآیند کاشت فیکسچر ایمپلنت

1. بررسی اولیه و برنامه ریزی درمان

پیش از انجام جراحی ایمپلنت، دندان پزشک با کمک تصاویر رادیوگرافی سه بعدی (CBCT) وضعیت استخوان فک را از نظر تراکم، ارتفاع و ضخامت بررسی می کند. در این مرحله محل دقیق کاشت فیکسچر ایمپلنت، زاویه قرارگیری و نوع ایمپلنت مورد نیاز مشخص می شود. همچنین شرایط عمومی بیمار، سلامت لثه ها و سابقه پزشکی بررسی می گردد تا از بروز عوارض احتمالی جلوگیری شود و نتیجه درمان دقیق و ماندگار باشد.

2. آماده سازی استخوان فک

در مواردی که حجم یا تراکم استخوان برای نگهداری ایمپلنت کافی نباشد، از پیوند استخوان برای بازسازی ناحیه استفاده می شود. این عمل با استفاده از استخوان مصنوعی یا طبیعی انجام می گیرد تا پایه ای محکم برای کاشت فیکسچر ایمپلنت ایجاد گردد. در فک بالا، در صورت کمبود استخوان، عمل سینوس لیفت برای افزایش ضخامت استخوان انجام می شود تا شرایط ایده آل برای استئواینتگریشن فراهم گردد.

3. کاشت فیکسچر

در این مرحله، پزشک پس از بی حسی موضعی، برش کوچکی در لثه ایجاد کرده و با ابزار مخصوص سوراخی در استخوان فک حفر می کند. سپس فیکسچر ایمپلنت با دقت در جایگاه تعیین شده قرار داده می شود و محل جراحی بخیه می گردد. کل فرآیند معمولاً بین ۳۰ تا ۶۰ دقیقه زمان می برد و بدون درد انجام می شود. رعایت مراقبت های پس از جراحی برای موفقیت درمان حیاتی است.

4. دوره استئواینتگریشن

پس از کاشت فیکسچر ایمپلنت، مرحله حیاتی استئواینتگریشن آغاز می شود؛ فرآیندی که در آن استخوان فک به تدریج با سطح فیکسچر جوش می خورد. این دوره بین سه تا شش ماه طول می کشد و پایه ای محکم برای نصب تاج فراهم می کند. در این مدت بیمار باید از فشار، جویدن غذاهای سخت و بهداشت ضعیف در ناحیه جراحی خودداری کند تا روند ترمیم کامل و موفقیت آمیز باشد.

5. نصب اباتمنت و تاج دندان

بعد از اطمینان از جوش خوردن کامل فیکسچر ایمپلنت با استخوان، مرحله نصب اباتمنت و تاج دندان آغاز می شود. ابتدا اباتمنت به فیکسچر پیچ می شود تا پایه ای برای قرار دادن پروتز ایجاد کند. سپس قالب گیری از دهان انجام شده و تاج نهایی از جنس سرامیک یا زیرکونیا ساخته می شود. تاج روی اباتمنت نصب شده و ظاهر طبیعی دندان بازسازی می شود.

مواد مورد استفاده در ساخت فیکسچر ایمپلنت

تیتانیوم خالص (Titanium Grade 4)

تیتانیوم خالص پرکاربردترین ماده در ساخت فیکسچر ایمپلنت است، زیرا ترکیبی از سبکی، استحکام و مقاومت بالا در برابر خوردگی را دارد. ساختار کریستالی آن موجب پیوند سریع با استخوان از طریق فرآیند استئواینتگریشن می شود. این فلز کاملاً زیست سازگار است و احتمال بروز واکنش آلرژیک در بیماران را به حداقل می رساند. به همین دلیل، تیتانیوم خالص گزینه ای استاندارد و مطمئن برای بیشتر درمان های ایمپلنتی در سراسر جهان است.

آلیاژهای تیتانیوم (Ti-6Al-4V)

آلیاژ تیتانیوم موجود در فیکسچر ایمپلنت با ترکیب آلومینیوم و وانادیوم ساخته می شود و نسبت به تیتانیوم خالص مقاومت مکانیکی بالاتری دارد. این ویژگی باعث می شود در استخوان های با تراکم پایین یا فک های نازک عملکرد بهتری داشته باشد. علاوه بر استحکام بالا، این آلیاژ مقاومت بسیار خوبی در برابر فشارهای مداوم و خمش دارد. در عین حال زیست سازگاری بالایی داشته و از نظر دوام و پایداری درازمدت گزینه ای ایده آل برای فیکسچرهای پیشرفته است.

زیرکونیا (Zirconia)

زیرکونیا موجود در فیکسچر ایمپلنت ماده ای سرامیکی و فاقد فلز است که علاوه بر مقاومت بالا، از نظر زیبایی ظاهری بسیار طبیعی تر از تیتانیوم دیده می شود. رنگ سفید آن باعث می شود در ایمپلنت های ناحیه جلویی دهان، نتیجه ای زیباتر حاصل شود. زیرکونیا همچنین خاصیت عایق الکتریکی دارد و از تجمع باکتری روی سطح ایمپلنت جلوگیری می کند. این ماده برای بیماران با حساسیت به فلزات گزینه ای کاملاً مناسب است، هرچند هزینه و شکنندگی آن کمی بیشتر از تیتانیوم است.

عوامل مؤثر بر موفقیت فیکسچر ایمپلنت

• تراکم استخوان: استخوان‌های فک پایین معمولاً متراکم‌تر هستند و نتیجه بهتری دارند.
• بهداشت دهان: شست‌وشوی مرتب دهان و استفاده از نخ دندان از عفونت جلوگیری می‌کند.
• مصرف سیگار: یکی از عوامل اصلی شکست ایمپلنت است، زیرا روند جوش خوردن استخوان را مختل می‌کند.
• طراحی فیکسچر و سطح آن: سطح زبر و پوشش‌دار موجب استئواینتگریشن سریع‌تر می‌شود.
• تجربه جراح: جایگذاری دقیق فیکسچر نقش حیاتی در پایداری بلندمدت دارد.

با رعایت این موارد، میزان موفقیت فیکسچر ایمپلنت بالای ۹۵٪ گزارش شده است.

نتیجه گیری

فیکسچر ایمپلنت بخش اصلی و بنیادین درمان های ایمپلنتولوژی محسوب می شود. این قطعه کوچک با عملکرد دقیق خود می تواند نقش ریشه دندان طبیعی را ایفا کرده و پایه ای مطمئن برای تاج های زیبایی و مقاوم فراهم آورد.

در پاسخ به پرسش فیکسچر ایمپلنت چیست؟ باید گفت: فیکسچر در واقع قلب تپنده سیستم ایمپلنت دندانی است؛ زیرا تمام پایداری، دوام و موفقیت درمان به کیفیت، طراحی و نحوه جایگذاری آن بستگی دارد.

با انتخاب فیکسچر مناسب، رعایت بهداشت دهان و مراجعه منظم به دندان پزشک، می توان سال ها از دندان های ایمپلنتی با عملکرد طبیعی و ظاهری زیبا لذت برد.

سوالات متداول

1. آیا فیکسچر ایمپلنت می تواند در بیماران دیابتی کاشته شود؟

بله، بیماران دیابتی کنترل شده می توانند ایمپلنت دندانی داشته باشند، اما ریسک عفونت و تاخیر در استئواینتگریشن کمی بیشتر است. پزشک معمولاً قبل از جراحی وضعیت قند خون و سلامت لثه ها را بررسی می کند تا درمان موفقیت آمیز باشد.

2. آیا فیکسچر ایمپلنت در سنین بالا نیز قابل استفاده است؟

بله، سن بالا مانعی برای ایمپلنت نیست، زیرا استئواینتگریشن به تراکم استخوان و سلامت عمومی بیمار بستگی دارد، نه سن. با این حال، در صورت پوکی استخوان یا مشکلات سیستمیک، ممکن است نیاز به ارزیابی دقیق تر و درمان های کمکی مانند پیوند استخوان باشد.

3. چه مدت بعد از کشیدن دندان می توان فیکسچر ایمپلنت کاشت؟

زمان کاشت فیکسچر بستگی به وضعیت استخوان و لثه دارد. در برخی موارد می توان همزمان با کشیدن دندان فیکسچر را کاشت (Immediate Implant)، اما در شرایط دیگر باید چند ماه صبر کرد تا استخوان و لثه ترمیم شوند و پایه مناسبی برای ایمپلنت ایجاد شود.

4. آیا فیکسچر ایمپلنت می تواند جایگزین دندان عقل شود؟

به طور معمول، ایمپلنت برای دندان های عقبی و جلویی قابل استفاده است، اما جایگزینی دندان عقل کمتر رایج است، زیرا اکثر دندان های عقل در بزرگسالان به درستی جای نمی گیرند یا فضای کافی برای کاشت ایمپلنت ندارند. تصمیم نهایی با ارزیابی دندان پزشک گرفته می شود.