علائم پس زدن ایمپلنت دندان

پس زدن ایمپلنت دندان: راهنمای جامع علل، علائم، پیشگیری و درمان

ایمپلنت دندان یک راه حل مدرن و مؤثر برای جایگزینی دندان های از دست رفته است که می تواند کیفیت زندگی بیماران را به طرز چشمگیری بهبود بخشد. در سال های اخیر، استفاده از ایمپلنت بدون درد دندان نیز رواج یافته است که با بهره گیری از تکنیک های بی حسی و تجهیزات پیشرفته، تجربه ای راحت تر و کم استرس تر برای بیمار فراهم می کند.

با این حال، همانند هر پروسه پزشکی دیگری، این درمان نیز ممکن است با چالش هایی روبه رو شود. یکی از این چالش ها، پدیده ی پس زدن ایمپلنت دندان یا عدم موفقیت آن است که می تواند برای بیمار ناامیدکننده باشد.

این مقاله به بررسی جامع علل، علائم، راهکارهای پیشگیری و روش های درمانی مربوط به پس زدن ایمپلنت دندان می پردازد. هدف ما ارائه اطلاعات دقیق و علمی برای کمک به بیماران و دندانپزشکان در درک بهتر این پدیده و افزایش نرخ موفقیت درمان ایمپلنت است.

درک صحیح از دلایل و نشانه های پس زدن ایمپلنت دندان می تواند به تشخیص زودهنگام و مداخلات درمانی مؤثرتر کمک کند. این دانش، گامی مهم در جهت حفظ سلامت دهان و دندان و اطمینان از دوام و پایداری ایمپلنت های کاشته شده به شمار می رود.

علائم و نشانه های پس زدن ایمپلنت دندان

شناسایی به موقع علائم پس زدن ایمپلنت دندان از اهمیت بالایی برخوردار است. این علائم می توانند به دو دسته کلی، یعنی علائم اولیه و علائم دیررس، تقسیم شوند که هر یک نیازمند توجه و پیگیری دقیق هستند.

علائم اولیه معمولاً در روزها یا هفته های اول پس از جراحی بروز می کنند، در حالی که علائم دیررس ممکن است ماه ها یا حتی سال ها پس از کاشت ایمپلنت ظاهر شوند. آگاهی از این نشانه ها می تواند به جلوگیری از پیشرفت مشکلات جدی تر کمک کند.

علائم اولیه پس زدن ایمپلنت دندان

علائمی که در فاز اولیه پس از جراحی ایمپلنت مشاهده می شوند، اغلب نشان دهنده مشکلات حاد در روند بهبود و استخوان سازی هستند. این نشانه ها باید به سرعت توسط دندانپزشک ارزیابی شوند.

مهم ترین علائم اولیه که می توانند به عدم موفقیت ایمپلنت دندان اشاره داشته باشند، شامل موارد زیر است:

• درد شدید و مداوم: دردی که با داروهای مسکن معمول تسکین نمی یابد و به مرور زمان شدت می گیرد.
• تورم قابل توجه: تورم غیرعادی و شدید در اطراف ناحیه جراحی که کاهش نمی یابد.
• قرمزی و التهاب شدید: بافت لثه اطراف ایمپلنت به شدت قرمز و ملتهب به نظر می رسد.
• تب و لرز: نشانه های سیستمیک عفونت که ممکن است همراه با سایر علائم موضعی باشند.
• خروج چرک یا ترشحات غیرعادی: مشاهده هرگونه ترشحات چرکی از محل ایمپلنت، علامت قطعی عفونت است.

این علائم می توانند به دلیل عفونت حاد، عدم استقرار صحیح ایمپلنت یا واکنش های نامطلوب بدن به مواد ایمپلنت ایجاد شوند. مراجعه فوری به دندانپزشک در این شرایط ضروری است.

علائم دیررس پس زدن ایمپلنت دندان

علائم دیررس پس زدن ایمپلنت دندان اغلب زمانی ظاهر می شوند که ایمپلنت برای مدتی در دهان بیمار بوده است. این علائم معمولاً با از دست رفتن استخوان اطراف ایمپلنت یا مشکلات مکانیکی مرتبط هستند و می توانند منجر به لق شدن ایمپلنت دندان شوند.

توجه به علائم زیر در طولانی مدت می تواند به تشخیص شکست ایمپلنت دندان کمک کند:

• لق شدن ایمپلنت: ایمپلنت به طور مشهود حرکت می کند و پایدار نیست. این مهم ترین نشانه خرابی ایمپلنت دندان است.
• درد هنگام جویدن یا فشار: احساس درد یا ناراحتی هنگام اعمال فشار بر روی ایمپلنت.
• بوی بد دهان مداوم: بوی نامطبوعی که با رعایت بهداشت دهان و دندان از بین نمی رود، می تواند نشانه ای از عفونت باشد.
• مشاهده تحلیل لثه و نمایان شدن رزه های ایمپلنت: پسرفت لثه و آشکار شدن بخش هایی از فیکسچر ایمپلنت.
• تغییر رنگ لثه: تیرگی یا کبودی اطراف ایمپلنت که نشان دهنده التهاب مزمن است.

در صورت مشاهده هر یک از این علائم، لازم است که بلافاصله با دندانپزشک خود مشورت کنید تا از پیشرفت مشکل و عوارض ایمپلنت دندان جلوگیری شود.

دلایل پس زدن و عدم موفقیت ایمپلنت دندان

پس زدن ایمپلنت دندان پدیده ای پیچیده است که می تواند ناشی از عوامل متعددی باشد. درک این عوامل برای پیشگیری از بروز مشکل و افزایش شانس موفقیت درمان ضروری است.

این دلایل می توانند به سه دسته اصلی تقسیم شوند: عوامل مرتبط با جراحی، عوامل مرتبط با بیمار و عوامل مرتبط با خود ایمپلنت. هر یک از این دسته ها، جنبه های مختلفی از فرآیند کاشت و نگهداری ایمپلنت را در بر می گیرند.

عوامل مرتبط با جراحی

کیفیت و دقت جراحی نقش بسزایی در موفقیت ایمپلنت دندان دارد. خطاهای جراحی می توانند به عدم پذیرش ایمپلنت دندان منجر شوند.

برخی از مهم ترین عوامل جراحی که ممکن است به شکست ایمپلنت دندان بینجامند، عبارتند از:

1. عدم رعایت اصول استریلیزاسیون: عفونت در حین یا پس از جراحی یکی از دلایل اصلی پس زدن ایمپلنت است.
2. آسیب به بافت استخوانی حین کاشت: وارد آوردن فشار بیش از حد یا ایجاد حرارت زیاد در هنگام دریل کردن می تواند به نکروز استخوان منجر شود.
3. کاشت ایمپلنت در موقعیت نامناسب: قرارگیری ایمپلنت در زاویه یا عمق اشتباه می تواند بر یکپارچگی استخوانی و عملکرد آن تأثیر بگذارد.
4. عدم ثبات اولیه ایمپلنت: اگر ایمپلنت در ابتدا به اندازه کافی در استخوان تثبیت نشود، احتمال جابجایی و عدم جوش خوردن آن افزایش می یابد.
5. تجربه ناکافی جراح: یک جراح بی تجربه ممکن است نتواند با چالش های غیرمنتظره حین جراحی به درستی مقابله کند.

انتخاب یک دندانپزشک با تجربه و ماهر در زمینه ایمپلنتولوژی برای جلوگیری از این مشکلات حیاتی است. این انتخاب تضمین کننده رعایت پروتکل های دقیق و کاهش ریسک عوارض ایمپلنت دندان است.

عوامل مرتبط با بیمار

وضعیت سلامتی عمومی بیمار و عادات او تأثیر مستقیمی بر روند بهبود و ادغام ایمپلنت با استخوان دارند. برخی بیماری ها و عادات می توانند خطر خرابی ایمپلنت دندان را افزایش دهند.

فاکتورهای بیمار مرتبط با پس زدن ایمپلنت شامل موارد زیر هستند:

1. بیماری های مزمن: دیابت کنترل نشده، پوکی استخوان، و بیماری های خودایمنی می توانند بر توانایی بدن برای ترمیم استخوان تأثیر بگذارند.
2. مصرف دخانیات و الکل: استعمال دخانیات به شدت جریان خون در بافت ها را کاهش داده و روند بهبود را کند می کند. الکل نیز می تواند همین اثرات را داشته باشد.
3. بهداشت ضعیف دهان و دندان: عدم رعایت بهداشت مناسب می تواند منجر به پری ایمپلنتیتیس (عفونت اطراف ایمپلنت) و در نهایت خارج شدن ایمپلنت دندان شود.
4. استفاده از برخی داروها: داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی یا برخی بیفسفونات ها می توانند بر سلامت استخوان و روند استخوان سازی تأثیر منفی بگذارند.
5. دندان قروچه (براکسیسم): فشار بیش از حد ناشی از دندان قروچه می تواند به ایمپلنت آسیب برساند و منجر به لق شدن آن شود.
6. بیماری های لثه فعال: وجود بیماری های پریودنتال فعال در دهان می تواند ریسک عفونت و پس زدن ایمپلنت را به طور چشمگیری افزایش دهد.

ارائه تاریخچه پزشکی کامل به دندانپزشک و رعایت توصیه های او برای کنترل بیماری های زمینه ای، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. این همکاری می تواند به موفقیت بیشتر ایمپلنت بدون درد دندان کمک کند.

عوامل مرتبط با ایمپلنت

کیفیت و طراحی خود ایمپلنت نیز در موفقیت یا پس زدن ایمپلنت دندان آن مؤثر است. استفاده از ایمپلنت های با کیفیت پایین یا نامناسب می تواند مشکل ساز باشد.

عواملی که به خود ایمپلنت مربوط می شوند و می توانند منجر به مشکلات ایمپلنت دندان گردند، عبارتند از:

1. کیفیت پایین مواد ایمپلنت: ایمپلنت های ساخته شده از مواد نامرغوب ممکن است با بافت بدن سازگاری کمتری داشته باشند.
2. طراحی نامناسب ایمپلنت: طراحی نادرست ایمپلنت که توزیع نامتوازن نیرو را در پی داشته باشد، می تواند به استخوان اطراف فشار وارد کند.
3. آلودگی سطح ایمپلنت: هرگونه آلودگی در سطح ایمپلنت قبل از کاشت می تواند مانع از استخوان سازی موفق شود.
4. انتخاب نوع ایمپلنت نامناسب: عدم انتخاب صحیح نوع ایمپلنت بر اساس کیفیت استخوان و ناحیه کاشت، می تواند به مشکلات پس از جراحی منجر شود.

یکپارچگی و سلامت ایمپلنت از لحظه ساخت تا کاشت، فاکتورهای کلیدی در پیشگیری از پس زدن ایمپلنت دندان هستند. انتخاب برندهای معتبر و تأیید شده، ریسک مشکلات مربوط به خود ایمپلنت را به حداقل می رساند.

راهکارهای پیشگیری از پس زدن ایمپلنت دندان

پیشگیری همواره بهتر از درمان است، به خصوص در مورد ایمپلنت دندان. رعایت مجموعه ای از پروتکل ها و مراقبت های بعد از ایمپلنت دندان می تواند به میزان قابل توجهی شانس موفقیت ایمپلنت را افزایش دهد و از پس زدن ایمپلنت دندان جلوگیری کند.

این راهکارها شامل انتخاب دقیق دندانپزشک، مراقبت های قبل و بعد از جراحی و همچنین توجه به سبک زندگی و تغذیه است. پیروی از این دستورالعمل ها به حفظ سلامت و پایداری ایمپلنت دندان کمک می کند.

انتخاب دندانپزشک و کلینیک مناسب

اولین و شاید مهم ترین گام در پیشگیری از مشکلات ایمپلنت و عدم پس زدن ایمپلنت دندان، انتخاب صحیح دندانپزشک و کلینیک است. تخصص، تجربه و سابقه موفق جراح نقش محوری در انجام صحیح جراحی دارد.

ویژگی های یک دندانپزشک و کلینیک ایده آل عبارتند از:

• تخصص و تجربه کافی: دندانپزشکی که دارای آموزش های تخصصی در زمینه ایمپلنتولوژی است و سابقه درخشانی در انجام این جراحی ها دارد.
• استفاده از تجهیزات مدرن: کلینیک مجهز به فناوری های پیشرفته تصویربرداری (مانند CBCT) و ابزارهای جراحی دقیق.
• رعایت استانداردهای بهداشتی: اطمینان از استریلیزاسیون کامل ابزار و محیط برای جلوگیری از عفونت.
• ارائه مشاوره جامع: دندانپزشک باید تمامی جنبه های درمان، از جمله خطرات و انتظارات واقعی را به بیمار توضیح دهد.
• برند ایمپلنت: استفاده از ایمپلنت های معتبر و با کیفیت که دارای تأییدیه های بین المللی هستند.

یک دندانپزشک مجرب می تواند با ارزیابی دقیق شرایط دهانی و عمومی بیمار، بهترین طرح درمانی را ارائه دهد و خطر پس زدن ایمپلنت دندان را کاهش دهد.

مراقبت های قبل و بعد از جراحی

مراقبت های قبل و بعد از جراحی نقش حیاتی در موفقیت ایمپلنت و جلوگیری از علائم پس زدن ایمپلنت دندان دارند.

مهم ترین مراقبت ها شامل موارد زیر است:

1. آمادگی قبل از جراحی: کنترل بیماری های زمینه ای، ترک سیگار (حداقل چند هفته قبل و بعد از جراحی) و بهبود بهداشت دهان.
2. رعایت دستورالعمل های پس از جراحی: مصرف منظم آنتی بیوتیک ها (در صورت تجویز)، مسکن ها، و رعایت بهداشت دهان و دندان با روش های توصیه شده.
3. تغذیه مناسب: پرهیز از غذاهای سفت و داغ در روزهای اولیه پس از جراحی و مصرف مایعات و غذاهای نرم.
4. اجتناب از فشار به ناحیه جراحی: عدم جویدن یا اعمال فشار بر ایمپلنت در دوره بهبودی.
5. ویزیت های منظم پس از جراحی: شرکت در جلسات معاینه و فالوآپ برای اطمینان از روند صحیح بهبود و شناسایی زودهنگام هرگونه مشکل.

این مراقبت ها به بدن فرصت می دهند تا به بهترین شکل ممکن با ایمپلنت جدید سازگار شود و فرآیند یکپارچگی استخوانی را با موفقیت پشت سر بگذارد. عدم توجه به این نکات می تواند به مشکلات ایمپلنت دندان منجر شود.

نقش تغذیه و سبک زندگی در جلوگیری از پس زدن ایمپلنت دندان

تغذیه مناسب و سبک زندگی سالم، فاکتورهای مهمی در تقویت سیستم ایمنی بدن و توانایی آن برای بهبود و ترمیم هستند. این عوامل می توانند به جلوگیری از پس زدن ایمپلنت دندان کمک کنند.

چند نکته کلیدی در این زمینه:

• رژیم غذایی متعادل: مصرف کافی ویتامین ها و مواد معدنی، به خصوص کلسیم و ویتامین D، که برای سلامت استخوان ضروری هستند.
• پروتئین کافی: پروتئین برای ترمیم بافت ها و بهبود زخم ها حیاتی است.
• آب کافی: حفظ هیدراتاسیون بدن برای عملکرد صحیح سیستم ایمنی ضروری است.
• کاهش استرس: استرس مزمن می تواند سیستم ایمنی را تضعیف کرده و روند بهبود را کند کند.
• فعالیت بدنی منظم: ورزش منظم به بهبود گردش خون و سلامت عمومی کمک می کند.

پیروی از یک سبک زندگی سالم می تواند به افزایش مقاومت بدن در برابر عفونت ها و بهبود کیفیت استخوان کمک کرده و در نتیجه، احتمال رد ایمپلنت دندان را به حداقل برساند.

روش های درمان پس از پس زدن ایمپلنت دندان

در صورتی که علی رغم تمامی اقدامات پیشگیرانه، ایمپلنت دندان دچار مشکل و پس زدن ایمپلنت دندان شود، هنوز راه های درمانی برای مدیریت وضعیت وجود دارد. نوع درمان به علت پس زدن ایمپلنت دندان و شدت آن بستگی دارد.

تشخیص زودهنگام و انتخاب روش درمانی مناسب، می تواند به حفظ سلامت استخوان و بازگرداندن قابلیت فانکشنال ناحیه از دست رفته کمک کند. این مراحل درمانی با هدف رفع عفونت و بازسازی بافت های آسیب دیده صورت می گیرد.

مراحل اولیه درمان پس زدن ایمپلنت دندان

هنگامی که علائم پس زدن ایمپلنت دندان در مراحل اولیه تشخیص داده می شوند، ممکن است بتوان با مداخلات کمتر تهاجمی مشکل را مدیریت کرد. درمان در این مرحله اغلب بر روی کنترل عفونت و کاهش التهاب متمرکز است.

این مراحل شامل:

• آنتی بیوتیک درمانی: تجویز آنتی بیوتیک ها برای کنترل عفونت های باکتریایی که یکی از دلایل اصلی پس زدن ایمپلنت دندان هستند.
• پاکسازی عمقی ناحیه: برداشتن بافت های عفونی و دبریس اطراف ایمپلنت (دبریدمان).
• بازبینی پروتکل بهداشتی: آموزش مجدد به بیمار در مورد روش های صحیح بهداشت دهان و دندان.
• تنظیم بار اکلوزال: در صورت تشخیص فشار بیش از حد بر روی ایمپلنت، تنظیم بایت و کاهش نیروهای وارده.

در برخی موارد، اگر عفونت کنترل شود و ایمپلنت همچنان ثبات کافی داشته باشد، می توان از خارج کردن ایمپلنت دندان جلوگیری کرد. اما در صورت عدم پاسخ به درمان های اولیه، ممکن است نیاز به اقدامات تهاجمی تر باشد.

گزینه های جایگزین درمانی

اگر ایمپلنت به طور کامل پس زده شده و دیگر قابل نجات نباشد، یا اگر آسیب به استخوان اطراف آن وسیع باشد، دندانپزشک گزینه های جایگزینی را پیشنهاد خواهد کرد. این گزینه ها معمولاً شامل خارج کردن ایمپلنت و بازسازی ناحیه است.

مهم ترین گزینه های درمانی در این شرایط عبارتند از:

1. خارج کردن ایمپلنت آسیب دیده: ایمپلنت که لق شده یا به شدت عفونی است، باید برداشته شود تا از آسیب بیشتر به استخوان جلوگیری شود.
2. بازسازی استخوان (پیوند استخوان): پس از خارج کردن ایمپلنت، ممکن است نیاز به پیوند استخوان باشد تا نقص ایجاد شده ترمیم و برای کاشت ایمپلنت مجدد آماده شود.
3. کاشت ایمپلنت مجدد: پس از بهبودی کامل ناحیه و بازسازی استخوان کافی، می توان اقدام به کاشت ایمپلنت جدید کرد. این امر معمولاً چندین ماه پس از خارج کردن ایمپلنت قبلی انجام می شود.
4. استفاده از سایر گزینه های درمانی: در برخی موارد، ممکن است بیمار گزینه های دیگری مانند بریج دندان یا پروتز متحرک را به جای ایمپلنت مجدد انتخاب کند، خصوصاً اگر شرایط لازم برای کاشت ایمپلنت دوباره فراهم نباشد.

تصمیم گیری برای انتخاب بهترین روش درمانی باید با مشورت دقیق با دندانپزشک و بر اساس وضعیت سلامت عمومی بیمار، میزان آسیب استخوانی و انتظارات او انجام شود. هدف نهایی، بازگرداندن عملکرد و زیبایی دهان با کمترین عوارض ایمپلنت دندان ممکن است.

تفاوت پس زدن ایمپلنت دندان با عفونت ایمپلنت (پری ایمپلنتیتیس)

گاهی اوقات اصطلاحات “پس زدن ایمپلنت دندان” و “عفونت ایمپلنت” (پری ایمپلنتیتیس) به جای یکدیگر استفاده می شوند، اما این دو مفهوم اگرچه مرتبط هستند، تفاوت های مهمی با هم دارند. درک این تفاوت ها برای تشخیص و درمان صحیح حیاتی است.

پس زدن ایمپلنت یک اصطلاح کلی تر است که به عدم موفقیت ایمپلنت به هر دلیلی اشاره دارد، در حالی که عفونت ایمپلنت یا پری ایمپلنتیتیس، نوع خاصی از مشکل است که عمدتاً به دلیل تجمع باکتری ها و التهاب ایجاد می شود.

پری ایمپلنتیتیس در واقع یک بیماری التهابی عفونی است که بر بافت های نرم و سخت اطراف ایمپلنت دندان تأثیر می گذارد. این بیماری در صورت عدم درمان می تواند منجر به تحلیل استخوان و در نهایت لق شدن ایمپلنت دندان و خارج شدن آن شود.

در مقابل، پس زدن ایمپلنت می تواند شامل دلایل دیگری غیر از عفونت نیز باشد، مانند شکست مکانیکی ایمپلنت، عدم جوش خوردن استخوان (فشل اوسئواینتگریشن) به دلیل شرایط پزشکی زمینه ای، یا آسیب حرارتی حین جراحی. اگرچه عفونت شایع ترین علت پس زدن دیررس است، اما تنها علت نیست.

به طور خلاصه، پری ایمپلنتیتیس یکی از اصلی ترین مکانیسم هایی است که می تواند به پس زدن ایمپلنت دندان منجر شود، به خصوص در بلندمدت. با این حال، تمام موارد عدم موفقیت ایمپلنت، لزوماً ناشی از عفونت نیستند و می توانند دلایل غیر عفونی نیز داشته باشند.

نتیجه گیری

پس زدن ایمپلنت دندان، هرچند یک عارضه احتمالی است، اما با رعایت اصول علمی و مراقبت های لازم، می توان از آن پیشگیری کرد و درصد موفقیت درمان را به طرز چشمگیری افزایش داد. انتخاب دندانپزشک مجرب، رعایت دقیق بهداشت دهان، کنترل بیماری های زمینه ای و پیگیری مراقبت های پس از جراحی، از مهم ترین عوامل تأثیرگذار در پایداری و سلامت ایمپلنت هستند.

آگاهی از علائم و نشانه های پس زدن ایمپلنت دندان و مراجعه به موقع به دندانپزشک، می تواند به تشخیص زودهنگام و انتخاب بهترین روش درمانی منجر شود. حتی در صورت بروز مشکل، با استفاده از روش های درمانی موجود می توان به نتایج مطلوبی دست یافت و لبخندی زیبا و عملکردی مناسب را برای بیمار به ارمغان آورد.

تیم پزشکی متخصص و با تجربه، همواره آماده ارائه مشاوره های لازم و بهترین خدمات درمانی در زمینه ایمپلنت دندان است. سلامتی و رضایت شما از اولویت های اصلی ماست.

پرسش های متداول

۱. آیا پس زدن ایمپلنت دندان دردناک است؟

بله، معمولاً پس زدن ایمپلنت دندان با درد، تورم، التهاب و گاهی تب همراه است. شدت درد می تواند بسته به علت و میزان پیشرفت مشکل متفاوت باشد. در موارد لق شدن ایمپلنت نیز احساس ناراحتی و درد هنگام جویدن رایج است.

۲. چه مدت طول می کشد تا ایمپلنت دندان پس زده شود؟

پس زدن ایمپلنت می تواند در دو فاز اصلی رخ دهد: اولیه (در روزها یا هفته های اول پس از جراحی، اغلب به دلیل عفونت یا مشکلات جراحی) و دیررس (ماه ها یا سال ها پس از کاشت، معمولاً به دلیل پری ایمپلنتیتیس یا فشار بیش از حد). زمان بروز آن متغیر است.

۳. آیا می توانم دوباره در همان ناحیه ایمپلنت بکارم؟

در بسیاری از موارد بله. پس از خارج کردن ایمپلنت ناموفق، نیاز به دوره بهبودی و احتمالاً پیوند استخوان است. پس از ترمیم کامل بافت استخوانی و بررسی علت اصلی عدم موفقیت، می توان با موفقیت ایمپلنت جدیدی کاشت.

۴. آیا سیگار کشیدن واقعاً باعث پس زدن ایمپلنت می شود؟

بله، سیگار کشیدن یکی از مهم ترین عوامل خطر برای عدم موفقیت ایمپلنت دندان است. نیکوتین و مواد شیمیایی موجود در دود سیگار، جریان خون را در بافت ها کاهش می دهند، روند بهبود استخوان را مختل می کنند و خطر عفونت را افزایش می دهند.

۵. هزینه درمان پس از پس زدن ایمپلنت چقدر است؟

هزینه درمان پس از پس زدن ایمپلنت بسیار متغیر است و به عواملی مانند نیاز به خارج کردن ایمپلنت، نیاز به پیوند استخوان، نوع پروتز جایگزین و کاشت مجدد ایمپلنت بستگی دارد. این هزینه ها معمولاً توسط بیمه پوشش داده نمی شوند و باید به صورت شخصی پرداخت شوند.